i just simply miss those "high school dramas", those senti moments and stuffs like that.. narealize ko lang that my life is incomplete without those things.. nakakamiss umiyak sa classroom with true friends.. mejo weird pero mas masarap ung feeling ng nasasaktan ka tas lam mong mei mga tao sa paligid na pwede mong iyakan, lapitan at sabihan ng problems anytime..

feeling ko sobrang kulang talaga ung college life.. i mean merong part na talagang nawawala.. hindi ko alam kung namimiss ko na bang umiyak at ma in love or what.. or simply namimiss ko lang ung mga high school friends ko.. hmm.. pero i think meron lang talaga kong problem ngaun kaya mejo nahihirapan din ako.. i consider this problem the worst that i've ever had.. hindi ko kasi alam kung kanino ko xa dapat sabihin eh.. hindi ko alam kung sino ung makakaintindi.. ang hirap talaga.. sobrang bigat at sobrang hirap nyang dalhin.. haii.. sana naging manhid na lang ako.. para hindi ko naramdaman ung mga bagaybagay.. sobrang dami kong sentiments.. haii...

sooooooo sad lang talaga.. hindi ko naman kasi to dapat problemahin eh.. haii.. bakit ko nga ba to piniproblema?.. pinapagulo lang nito buhay ko eh.. auko na!!! huhu.. i need help.. :'(